Post Tagged ‘ramp’

De bewaard gebleven schachtbok van zetel 6 van de S.A. des Houillères d’Anderlues torent uit boven de gebouwen. De kolenmijn zelf is in 1969 gesloten. Er is nog altijd onder- en bovengrondse activiteit omdat deze schacht wordt gebruikt voor de opslag van gas.
20140411 Anderlues

Interessant is deze tramhalte bij de hoofdpoort. De tramlijn (30) is in 1986 opgeheven, maar nog altijd stopt zijn opvolger, buslijn 30, aan deze halte, genaamd Fosse No 2 (schacht 2). Aan het drukke vervoer van mijnwerkers door de buurttram (de SNCV, voluit “Société Nationale des Chemins de fer Vicinaux”, in het Nederlands de Nationale Maatschappij Van Buurtspoorwegen) herinnert deze unieke abri. Een vrij ruimte wachtruimte in die gebouwd in de muur van het mijnterrein. Anno 2014 is het echter uitgestorven, en moet men over een ruim voorstellingsvermogen beschikken om zich een beeld te vormen van de arbeiders die hier op de tram stonden te wachten.

20140411 Anderlues, halte Fosse No 6.

20140411 Anderlues
Even verderop in de straat vindt men nog een stille getuige van de tramlijn. Dit waarschuwingsbord heeft de opheffing van de tram overleefd. Dat het een bord is dat voor een onbewaakte spoorwegovergang waarschuwt wekt geen verbazing als men weet dat het ging om een buurtspoorlijn.

20140411 Anderlues

Terug bij de mijn: de voormalige hoofdpoort.

20140411 Anderlues

Verderop ligt de zetel 3. De twee schachten zijn dichtgemaakt, de schachtbokken afgebroken. Wat nog resteert is het gebouw voor de ophaalmachine en ventilator.

20140411 Anderlues, Puits no 3 (Aulniats)

Een gedenkteken zoekt men hier tevergeefs… En toch, voor de beruchte 8 augustus 1956, de dag van de mijnramp van Marcinelle (Bois du Cazier) hield deze mijn in Anderlues het trieste Belgische record van het mijnongeval met de meeste slachtoffers. Op 11 maart 1892 kwamen hier 160 mijnwerkers om het leven na een ontploffing van mijngas.

Advertenties

20140411 Fontaine l'Eveque, Puits no 2

De laatste herinneringen aan een kolenmijn in het Waalse Fontaine-l’Évêque: een van de twee afgesloten putten op een voor de rest verlaten terrein. Een punt om even stil te staan en de mannen de gedenken die hun leven waagden om honderden meters diep de kolen te winnen. Op de achtergrond de steenberg (of ‘terril’ zoals men zowel in Wallonie als Vlaanderen zegt): door mensenhanden uit de diepten naar boven gebracht.