Post Tagged ‘Scheveningen’

Het was een drukke dag voor de vrijwilligers van de Stichting Atlantikwall Museum Scheveningen die tussen 10 en 17 uur de belangstellenden ontvingen die nu eens met eigen ogen wilden zien wat vorig jaar nationaal nieuws werd. De gang met de Duitse bunker en Nederlandse kazemat die sinds 1945 verborgen hadden gelegen onder de Boulevard.

De zaken waren door de gemeente Den Haag serieus aangepakt. Een viertal verkeersregelaars was ingeschakeld om de te verwachten drukte in goede banen te leiden. En inderdaad, zo’n 1100 mensen waren deze zaterdag naar het bouwterrein gekomen. Sommigen moesten wel een uur wachten voordat zij aan de beurt waren. In kleine groepjes kon men een korte wandeling maken door de overdekte loopgraaf en daar een blik werpen op het zware plafond van (ongewapend) beton, waar op sommige plekken nog het hout van de bekisting was achter gebleven. Eenmaal binnen in de bunker verbaasden velen zich over de bekrompen ruimte waarin de soldaten moesten verblijven. Zeker het kleine toegangsluik van het Stekelvarken maakte veel indruk. Best wel een vreemd gevoel om zich te realiseren dat dit de laatste keer was dat men hier kon lopen. Na deze open dag zullen de sloopwerkzaamheden beginnen. Wel wordt de S3 kazemat gered. Zoals gisteren al bekend gemaakt door wethouder Norder zal deze naar het Geniemuseum worden overgebracht.

Veel dank aan de gemeente Den Haag die deze dag mogelijk maakte. En (last but not least), natuurlijk ook dank voor de leden van de re-enactment groepen die acte de presence gaven.

De regionale zender TV West maakte een verslag. Klik hier.

In samenwerking tussen de gemeente Den Haag, aannemerscombinatie Zeefront en de Stichting Atlantikwall Museum Scheveningen worden op zaterdag 17 april de Nederlandse mitrailleurkazemat, de Duitse boulevard en de gang op de Scheveningse Boulevard voor belangstellenden opengesteld. U bent van 10 tot 17 uur welkom. Toegang tot het terrein is via de trap tegenover het Seinpostduin.
Om deze openstelling voor publiek mogelijk te maken zijn de afgelopen dagen gebruikt om het na de oorlog in de gang gestorte puin te verwijderen. Tevens is het kleine puin in de S3 kazemat opgeruimd. Vrijwilligers van de Stichting Atlantikwall Museum Scheveningen waren bij de werkzaamheden aanwezig om tussen het puin aangetroffen voorwerpen uit de oorlogsjaren veilig te stellen.




Foto’s ter beschikking gesteld door Patrick Pronk

Vandaag windstoten en hagenstenen aan de Hollandse kust. Maar als de zon een beetje schijnt trekken de blootliggende gang met de S3 kazemat toch altijd veel bekijks. Vandaag trotseerden twee vrijwilligers van de Stichting Atlantikwallmuseum Scheveningen de regen om een bordje aan de schutting rond het bouwterrein op te hangen, zodat passanten wat achtergrond informatie kunnen lezen.

Foto’s ter beschikking gesteld door Patrick Pronk

De S3 in de Scheveningse Boulevard op zaterdag 27 maart

Het is een zonnig zaterdag en een behoorlijk aantal mensen kuiert deze middag over de tijdelijke promenade langs het strand op een steenworp afstand van de werkzaamheden aan de nieuwe Boulevard. “Zo, Den Haag heeft nu ook zijn Toetanchamon” lacht de man op de fiets. Bijna week nadat de “ontdekking” van het bunker-complex op de Scheveningse Boulevard landelijk nieuws werd, turen diverse mensen door het gaas in de houten schutting rond het bouwterrein naar de betonnen klomp met de drie schietgaten. De vergelijking met de opening van de tombe van Toetanchamon in de Vallei der Koningen in 1922 dreigt een beetje macaber te worden als mij realiseer dat ik binnen 24 uur na de opening van de kazemat ziek in bed lag. “De vloek van de Moffen” zo suggereert een passant. Er volgt enige discussie over de vondsten die zijn gedaan. Helaas moet ik de belangstellenden teleurgstellen. Een grondig onderzoek van kazemat, bunker en gang bracht wel enige restanten uit de Tweede Wereldoorlog aan het licht, maar een spectaculaire vondst a la Lord Carnarvon zat er niet in. “Loopt die gang nu echt tot aan het Kurhaus” zo vraagt iemand zich af. Helaas, geruchten over een waar gangenstelsel zoals op internet in de wereld zijn geholpen zijn ook niet waar. Er volgt nog een geanimeerd gesprek met enkele Scheveningers over de Atlantikwall. Iemand zijn vader is tijdens de oorlog nog in Frankrijk terechtgekomen waar hij aan Duitse bunkers heeft gestukadoord. Hij zou deze bunker wel eens van binnen willen zien. Bent u ook zo nieuwsgierig, er is goed nieuws. Het ziet er naar uit dat op twee zaterdagen in april het bouwterrein opgesteld gaat worden voor belangstellenden. Vrijwilligers van de Stichting Atlantikwallmuseum Scheveningen staan al gereed om bezoekers deskundige toelichting te geven.

Na alle halve waarheden in de pers en op internet tijd voor een tweetal linkjes met klare taal:

Allereerst is op Youtube een stukje te zien van de NOS waarin Henk Ambachtsheer, hoofd monumentenzorg  van de gemeente Den Haag op heldere wijze uitleg geeft.

Op www.cobouw.nl verscheen een interview met Ing. Jeroen Buijs van aannemerscombinatie Zeefront  ‘Scheveningse kazemat geeft toch een beetje een Longest Day-gevoel’

Al in mijn berichtje van zondag had ik iets geschreven over de camouflage waarvan de restanten nog te zien zijn op de munitiebunker. De nepramen en -deuren, en het baksteenmotief waarmee de muren werden beschilderd zijn na 65 jaar nog steeds te onderscheiden. Maar de vraag is wel hoe lang nog. De recentelijk aangebrachte beplanting zal spoedig de restanten van de camouflage aan het oog gaan onttrekken.

Ter vergelijking hierbij nog een aantal zwart-wit foto’s uit de oude doos. Op deze foto’s die dateren van vlak na de oorlog is de wijze van camouflage waarmee gepoogd werd om de bunkers op te laten gaan in het straatbeeld goed te zien.
Ik kan mij deze beschildering ook nog herinneren van het telefoonbunkertje in het park Oostduin. Als ik het goed heb ging de “vermommig” daar zelfs zo ver dat er met houten latten een raamkozijn was geimiteerd. Beeldmateriaal dat dat kan bevestigen heb ik echter nog niet kunnen vinden. Het telefoonbunkertje is nog altijd aanwezig, hoewel in slechte staat. Van de camouflage op die bunker is intussen niets meer terug te vinden.

Bunkers langs de Badhuisweg

Geplaatst: december 21, 2008 in Atlantikwall
Tags:, , ,

Expositie La Defense

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik dit blog heb bijgewerkt. Aangezien ik nu van een kerstvakantie geniet is er in elk geval geen excuus meer om niets te schrijven.

Vandaag een wandelingetje gemaakt naar de Badhuisweg te Scheveningen. Er waren twee goede redenen om die kant op te gaan. Allereerst om eens poolshoogte te nemen bij de commandobunker (type 608). Hier had ik voorafgaande aan de openstelling op de afgelopen Open Monumentenweekend mijn steentje had bijgedragen aan de werkzaamheden. Ook op de zondag van de openstelling (op de zaterdag had ik andere verplichtingen) had ik met veel plezier meegeholpen aan het ontvangen van de vele bezoekers. Sinds die dag was ik er echter niet meer aan toegekomen om nog eens een blik te werpen op de bunker. De tweede reden was het feit dat de munitieopslagbunker waarop de afgelopen jaren een villa is gebouwd deze en volgende maand opengesteld is. De (villa)bunker, genaamd La Defense, staat al weer een hele tijd te koop. Zie http://tettero-wetters.woningfilms.nl/2597JN139A Voorlopig is er nog geen belangstellende langsgekomen die de 2,9 miljoen Euro die het complex moet kosten heeft willen betalen. Vanaf 13 december tot 1 maart volgend jaar is het geheel wel in gebruik als tijdelijke expositieruimte.

Aangekomen bij de “608” bleek dat er sinds de succesvolle publieke openstelling veel werk is verzet. Een opsteker voor de stichting Atlantikwallmuseum Scheveningen is dat de bunker open mag blijven. Inmiddels is de voorzijde geheel opengelegd, waardoor de bunker al van verre te zien is. Ook de toegang tot de verdedigingspost die op de bunker is gebouwd (de zogenaamde “Offener Beobachter”) is vrijgemaakt. Er wordt ook gewerkt aan de bestrating voor de toegang, zodat alles er in de toekomst mooi verzorgd uit komt te zien. De camouflage (in de vorm van geschilderde bomen) is gelukkig nog altijd goed zichtbaar, hoewel het natuurlijk maar de vraag is voor hoe lang. Er waren een paar bekenden aan het werk, en ik zal mijn best doen om ook in de komende tijd mijn gezicht weer regelmatig bij dit project te laten zien (en natuurlijk meer dan dat).

In de tussentijd kwam er een belangstellend echtpaar langs, waarvan met name de man zeer veel belangstelling had om de bunker van binnen te zien. Als bunkerbelangstellende had ik natuurlijk mijn lamp in de rugzak zitten en heb ik een spontane rondleiding verzorgd.

Vervolgens zijn weer doorgewandeld naar de iets verderop gelegen munitieopslag, oftewel bunkervilla La Defense.  Voor meer achtergrondinformatie verwjs ik de lezer graag naar de bijdrage “bunkers in een villawijk” Hier is ook een plattegrond van de munitiebunker te vinden. Deze bunker is enkele jaren geleden verkocht, waarna op deze stevige betonnen “fundering” een luxe villa is gebouwd. Zoals gezegd, staat deze villa nu te koop, met dien verstande dat de koper de zaak nog wel verder dient af te bouwen.

Met belangstelling voor zowel kunst als beton betraden we de voortuin. Direct vallen de resten van de camouflage op. In tegenstelling tot de aan de overkant in de Scheveningse bosjes gelegen bunkers is hier niet gekozen voor een motief van bomen, maar heeft men de muren beschilderd met nep-ramen. Aldus moest de indruk worden gewekt dat men met een huis te maken had. Een dergelijke beschildering trof men overigens ook op andere plaatsen binnen de “Vesting Scheveningen” aan.

Binnengekomen, zijn we eerst de bunker ingegaan. Het is werkelijk een fraaie ruimte geworden, met nog enkele originele, danwel koude oorlog details. Het oorspronkelijke plafond is nog in een klein deel van de bunker aan te treffen. Verder vallen de pantserdeuren op. In een achterafkamertje kan men nog de luchtzuiveringsinstallatie aantreffen.

Vervolgens gingen we weer omhoog. Toen we de voordeur gepasseerd waren, hoorden we al gitaarspel en gezang, en eenmaal boven in de eigenlijke villa aangekomen bleek dat er tussen alle schilderijen een gitarist in aktie was. Voor de rest bleken de ruimtes, op de beheerder van de expositie na, overigens leeg. Ook tijdens ons uitgebreide bezoek zijn er verder geen belangstellenden langsgekomen.

Onder de indruk van de ruime villa en na nog een laatste blik geworpen te hebben op de camouflage, verlieten we La Defense weer. Nu is het zaak om de miljoenen bijeen te rapen om bunker, villa en de geexposeerde kunst  aan te kunnen kopen.